Parrotia -IJzerhout

Het geslacht Parrotia werd genoemd naar Friedrich Parrot (1792 – 1841), een Duitse natuurkundige die de boom tijdens één van zijn reizen in zijn reisverslag heeft vermeld.

Parrotia persica is afkomstig uit Perzië, thans Iran. De boom is vaak niet meer dan een zich breed uitspreidende struik met lange twijgen, die van de top omlaagbuigen. Hij kan daarentegen ook een statige boom worden zoals aan de zuidelijke oevers van de Kaspische Zee.

Als onderaan enkele meters takvrij gemaakt wordt, toont hij zijn gevlekte stam. We zien een lichtgrijze stam met paarsbruine vlekken met afbladerende schorsplaten; vooral bij oudere bomen is dit zeer decoratief.

Als belangrijkste sierwaarde geldt de herfstverkleuring in rood, geel en purpertinten.

De bloemen openen zich eind januari. Deze zijn circa 2 cm groot en vallen op door de felrode helmknoppen. In volle bloei is de nog kale struik een bijzondere verschijning. Na de bloei volgen de 1 cm grote gehoornde bruine
vruchten.

Voor de plaatselijke bevolking heeft het hout waarde als zgn. ijzerhout: duurzaam hardhout, dat zo zwaar is dat het zinkt. Het hout wordt ook gebruikt door houtdraaiers en voor weefklossen.