Quercus – Eik

Onder de bomen is DE EIK de koning. In onze streken zijn de zomereik (Q. robur) en de wintereik (Q. petreae) inheems; twee sterk op elkaar gelijkende soorten. Bij aanplant van nieuwe bossen zal men nu eerder geneigd zijn om wintereik aan te planten, daar deze beter tegen de droogte kan.

De eik is niet vertegenwoordigd in tropische landen. In het N-Amerikaanse en Euraziatische continent komen vele speciale eiken voor. Plantenverzamelaars zijn dan ook fier als ze enkele speciale eiken in hun bezit hebben.

In de plantentuin vinden we zulk een verzameling in de “botanische schatkamer”. Elke soort heeft zijn specifieke kenmerk en sommige hebben bladeren die helemaal niet op het klassieke eikenblad gelijken.

QUERCUS coccinea of de Scharlaken eik. Scharlaken is een rode kleur tussen oranje en rood. Deze kleur was in de middeleeuwen voorbehouden aan kardinalen en is tevens de huiskleur van Ferrari. Deze eik is inheems in het midden en oosten van de Verenigde Staten.

Quercus coccinia

Voor particulieren met kleine tuinen en die toch een speciale boom willen aanplanten zijn momenteel heel wat speciale kleinere en traaggroeiende “eiken” ter beschikking in de tuincentra. Hierbij enkele voorbeelden:

Quercus palustris “Green Dwarf” is een moeraseik in dwergvorm met gladde schors en ronde kroon. Kleurt in de herfst mooi brons tot roodkleurig.

Quercus robur “Menhir” is een zomereik in miniatuur. De takken groeien strak omhoog en vormen zo een gesloten zuil tot 2 meter hoogte. Gezien het bescheiden formaat zijn ze uiterst geschikt in smalle straten en kleine tuinen.

De zomer is versleten, de mot zit er al in
en de mist is blijven plakken in het web ener spin
De bosuil vliegt te griezelen door de zomereikentakken
En met dat vervelend miezelen heeft ne virus mij te pakken
Mijn liedje loopt ten einde ook m’n woorden worden geel
En ze zullen weldra vallen van hunne stek of hunne steel

Urbanus