Amelanchier – Krenteboom

Het krentenboompje behoort tot de grote rozenfamilie. De bij ons meest aangeplante soort, Amelanchier lamarckii wordt vaak ‘ Drents krentenboompje’ genoemd. Dat doet vermoeden dat het om een inheemse plant gaat, maar hij is afkomstig uit Canada. Hij werd in de zeventiende eeuw ingevoerd, heeft zich hier perfect geïntegreerd en komt in bijna heel West-Europa in het wild voor, dankzij de vele vogels die verzot zijn op de bessen.

Amelanchier


Een echte aanwinst voor elke tuin waar het altijd wel een mooie verschijning is. In de vroege lente zijn de blaadjes bij het ontluiken en na het ontvouwen nog koperrood gekleurd en bloeit hij met massa’s witte bloemtrosjes van acht. Vanaf juli verschijnen de eetbare rode/blauwpaarse eetbare bessen. In de zomer kleuren de bladeren mooi groen om in de herfst wederom in felle kleuren afscheid te nemen.

Door het formaat en de mooie verkleuringen is het krentenboompje een ideale sierheester om achteraan in de sierborder te verwerken. Plant er enkele naast elkaar zodat ze een ideaal vogelbosje kunnen vormen.
Het liefst staat de Amelanchier in de volle zon, maar halfschaduw lukt ook nog prima. Hoe zonniger de planten staan, hoe beter de vruchtjes zullen rijpen; vogels zijn er verzot op.

In Noord-Amerika , waar ze ook suikerpruim worden genoemd, worden ze nog altijd als vruchtgewas geteeld en worden ze gebruikt voor gebak en jam.
Wil je het krentenboompje onder controle houden, dan is het wel aangeraden deze elk jaar een stuk in te snoeien.